Astrid Lindgren Pippi reż. Maćko Prusak

Scena:
Duża Scena
Czas trwania:
2h (1 przerwa)
Cena:
normalny: 25 pln , ulgowy: 25 pln

O spektaklu

Nazywa się Pippilotta Wiktualia Firandella Złotomonetta Langstrumpf. Ma 9 lat i zna ją każdy. Jej mama mieszka na chmurce w niebie, a tata pływa po morzach i oceanach. Nie słynie z tego, że lubi chodzić do szkoły, ani z tego, że jest posłuszna dorosłym. W szkole nie pojawia się prawie wcale, a być posłusznym i grzecznym? To przecież okropne słowa! I cóż one właściwie znaczą? Poznajcie najsilniejszą dziewczynkę świata, z torbą pełną złotych monet, z rudymi warkoczykami i tysiącem piegów. Poznajcie jej przyjaciół, konia, z którym mieszka w willi Śmiesznotce, niezwykłe przygody, małpkę Pana Nilsona i wszystkie niestworzone historię, które opowiada. Ale pokochacie ją bardzo! Jak wszyscy na całym świecie. I bardzo zapragniecie stać się tacy jak ona, chociaż na parę chwil, choćby na czas podwieczorku. Oto ona. Po prostu Pippi. Kultowa postać dzieci, młodzieży i dorosłych w roztańczonym i rozśpiewanym spektaklu dla widzów od lat 3 do 103.

"Z Pippi jest zawsze wesoło. Udowadnia to spektakl w Teatrze Ludowym"
Joanna Targoń
Gazeta Wyborcza - Kraków online
27.02.2020


Z Pippi jest zawsze wesoło. Udowadnia to spektakl w Teatrze Ludowym

Oglądając spektakl Maćka Prusaka, z przyjemnością przypominałam sobie repliki i opowieści Pippi - ich błyskotliwość i cudownie absurdalny dowcip. Znamy to: do miłego miasteczka, w którym mieszkają mili ludzie, sprowadza się najsilniejsza dziewczynka na świecie, pełna anarchistycznej energii, samodzielna i nieustraszona. Rudowłosa Pippi Pończoszanka jest wcieleniem zabawy i dziecięcej żelaznej logiki, różnej od logiki dorosłych - któż nie chciał w dzieciństwie zostać poszukiwaczem rzeczy albo nie miał ochoty powiedzieć na lekcji (ale się powstrzymywał): "Skoro pani wie, ile jest siedem dodać pięć, to po co pani pyta?". Nieposkromiona językowa swada Oglądając spektakl Maćka Prusaka, z przyjemnością przypominałam sobie repliki i opowieści Pippi - ich błyskotliwość i cudownie absurdalny dowcip. Nieposkromiona językowa swada Pippi znalazła w spektaklu godne siebie miejsce, za co jestem twórcom (przede wszystkim grającej Pippi Weronice Kowalskiej) wdzięczna. Wdzięczna jestem też za to, że do ról Pana Nilssona i Konia zatrudniono aktorów, a nie starano się jakoś inaczej rozwiązać problemu zagrania zwierząt w teatrze. Małpka i koń zyskały dzięki temu niemal ludzką osobowość - Pan Nilsson (Robert Ratuszny) stał się melancholijny (i zagrał na ukulele), a Koń (Wojciech Lato) przeobraził się w wytwornego dżentelmena (z grzywą i końskimi uszami), ironicznie obserwującego świat z bujanego fotela, gdzie przegląda pismo "Konie i Rumaki". Dorośli grają dzieci Maćko Prusak nie starał się o realizm; miał do dyspozycji dorosłych aktorów, więc i tak realizm by się nie udał. Dorośli aktorzy nie naśladują dzieci, po prostu je grają, z lekkim (albo i cięższym) przerysowaniem i dystansem. Grubiej rysowane są postaci dorosłych: nauczycielka (Patrycja Durska) z gigantycznym kokiem trzęsie się i cedzi słowa, pani Prysselius (Ryszard Starosta) w wypchanej sztuczną tuszą sukience ledwo się porusza, a mama Tommy'ego i Anniki (znów Patrycja Durska) podwieczorek podaje z gestykulacją i minami pretensjonalnej baleriny. To karykatury, mocno przesadzone (u Lindgren mieszkańcy miasteczka są zwykłymi, raczej sympatycznymi ludźmi), ale cóż, można powiedzieć, że zgadza się to ze slapstickową wręcz konwencją panującą na scenie. Entuzjastyczne reakcje Ruch jest tu ważny, a gonitwy Pippi i policjantów po piętrach willi Śmiesznotki i wokół niej czy oparta na muzyce i ruchu scena podwieczorku z końcowym atakiem Pippi (w zwolnionym tempie) na truskawkę na torcie są świetnie wymyślone i zabawne. Szwankuje jednak dramaturgia - spektakl składa się z osobnych scenek, przeplatanych piosenkami i tańcami, co na dłuższą metę jest dość monotonne. Ale młodszej części widowni chyba to nie przeszkadzało, sądząc po entuzjastycznych reakcjach.

Twórcy

„PIPPI LÅNGSTRUMP” (tytuł oryginalny)
autor: Astrid Lindgren
adaptacja: Staffan Gȍtestam
tłumaczenie adaptacji z języka angielskiego: Marta Giergielewicz
(w tłumaczeniu wykorzystano fragmenty przekładu Ireny Szuch Wyszomirskiej)
reżyseria i choreografia: Maćko Prusak
koncepcja scenografii: Andrzej Witkowski
kostiumy: Marta Śniosek - Masacz
muzyka: Sebastian
przygotowanie wokalne: Jerzy Kluzowicz

Obsada

Najbliższe spektakle

28 lut 2020 - 10:00 (pt)
Kup bilet
03 mar 2020 - 10:00 (wt)
Kup bilet
03 mar 2020 - 12:15 (wt)
Kup bilet
24 mar 2020 - 11:00 (wt)
Kup bilet
25 mar 2020 - 10:00 (śr)
Kup bilet
31 mar 2020 - 10:00 (wt)
Kup bilet
31 mar 2020 - 12:15 (wt)
Kup bilet
15 kwi 2020 - 10:00 (śr)
Kup bilet
16 kwi 2020 - 10:00 (cz)
Kup bilet
16 kwi 2020 - 12:15 (cz)
Kup bilet
28 kwi 2020 - 10:00 (wt)
Kup bilet